Kim jestem… a kim wyuczono mnie by być

Kim jesteś?

Matką, kobietą, żoną? Człowiekiem sukcesu, ofiarą? Góralką, Podlasiakiem, Polakiem? Nauczycielem, mistrzem?  Jesteś rodzinna? Lubisz ludzi?  Jesteś Marzycielem? Racjonalistą? Katolikiem? Ateistą?

Kim jesteś?

.

.

Żyjemy jak tchórze. Zostaliśmy tak wychowani. Nauczono nas, że tak trzeba. Nauczono nas, że najpierw trzeba myśleć o zabezpieczeniu przyszłości, bezpieczeństwie a dopiero potem postawić pierwszy krok.

.

.

Tyle tylko, że nie stawiamy nawet pierwszego kroku – z obawy. Nigdy nie przeżywamy przygód. Największą przygodą jesteśmy my sami. Boimy się poznać nawet nas samych.

.

 

Umysł lubi zajmować się tym, co znane. Jeśli zmusisz go do zajęcia się nieznanym, zrobi to. Ale tu potrzebna jest odwaga.

Zamknij drzwi, wyłącz telefon, powiedz domownikom, że przez godzinę nie będzie cię na tym świecie, choćby dom się walił.

.

.

Staraj się poznać siebie

.

.

Pomyśl:
Jeśli nie jestem córką swojej matki – kim jestem?  I odetnij to, odetnij tę relację. Relacja bycia córką twojej matki jest jedynie częścią twojej tożsamości – odetnij ją.

Pomyśl:
Jeśli nie jestem żoną swojego męża – kim jestem?  I odetnij to.

Pomyśl:
Jeśli nie jestem matką swoich dzieci – kim jestem?  I odetnij to.

Pomyśl:
Jeśli nie jestem znajomym swoich przyjaciół – kim jestem?  I odetnij to.

Pomyśl:
Jeśli nie jestem pracownikiem tej firmy – kim jestem?  I odetnij to.

.

.

 

Zacznij odcinać wszystko, co znajdziesz – wszelkie rodzaje powiązań i relacji. Należysz do jakiejś grupy, jesteś profesorem, jesteś pracownikiem, jesteś tym, jesteś tamtym… odcinaj to.

.

.

Przez piętnaście minut staraj się odciąć wszelkie relacje, po tym czasie zapytaj: KIM JESTEM?

.

.

Teraz żadna odpowiedź nie będzie miała sensu – że jesteś matką, córką, żoną, krawcową… kimkolwiek. Odcięłaś wszystkie relacje… skończyłaś z nimi!

Wraz z tymi relacjami znika tożsamość, sposób w jaki określasz siebie; sposób, w jaki stałeś się tym czy tamtym. Gdy zostaje zniszczone wszystko to, co o sobie wiesz; gdy zostaje zniszczone to, co znane, wtedy nagle odnajdujesz kim naprawdę jesteś.

.

.

Odrzuć wszystkie głupoty opowiedziane Ci przez innych. Że jesteś w czymś dobry a w innym słaby. Może tak jest rzeczywiście, może  nie.

Poszukaj czegoś, co jest niepodważalne. Poszukaj czegoś, co jest podstawowe, co jest esencjonalne, co nie może być odrzucone.

Będzie potrzebna odwaga.

Odwaga to największa i podstawowa cnota – wszelkie inne idą za nią – są jej cieniem i wynikiem.

.

img_6495

.

.

Jestem kobietą. Lubię dobrze wyglądać, malować się, spotykać się z ludźmi. Innym razem lubię odciąć się od wszystkiego. Zostawić telefon, pójść sama na długi spacer.

Byłam na warsztatach gdzie miałam określić swój charakter. Szalenie trudne zadanie! Miałam umieścić siebie w jednym z czterech kwadratów!!! Odpowiedzieć na pytanie czy jestem intro czy ekstra- czy introwertykiem.  Analityczna czy uczuciowa. Szczerze powiem , że dawno nikt nie postawił mnie przed tak trudnym zadaniem. W pracy jestem cicha i analityczna. W domu totalne przeciwieństwo.

.

.

Zastanawiałam się kim jestem. Nikt, nawet ja sama nie może wtłoczyć mnie w żadne ramy. Jestem pewna siebie. Wiem czego chcę. Mam na siebie plan. Na nowy rok nie spisałam sobie postanowień tylko cele. Są na ostatniej stronie mojego kalendarza.

Nie lubię kiedy ktoś narzuca mi swoją wolę. W moim życiu to ja dyktuje zasady. Mimo uszu puszczam uwagi, że coś powinnam jeśli sama tego nie czuję. Wcześniej usprawiedliwiałam się, wyjaśniałam. Teraz ignoruję rzeczy które mnie bezpośrednio nie dotyczą. Potrafię powiedzieć „to mi nie pasuje”. Neguję.

.

.

A Ty kim jesteś? Kim chciałabyś być?

.

.

img_6498

_.

.

____________________________________________________________________

➡ polub  todopieropoczątek.pl   

➡ wejdź na    www.todopieropoczatek.

.

.

Zapisz

Zapisz

Zapisz

No Comments Yet.

What do you think?

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *