Wtedy tak właśnie żyłam…

Dobrze pamiętam swoje dzieciństwo. Ganianie wokół sterty słomy do upadłego. Chowanki. Wypuszczanie się po jabłka do sadu sąsiadów, tak aby nikt nie widział. Sok z tych jabłek lał się po rękach. Po całym dniu nogi miałam czarne jak ziemia.

.

..

To był czas kiedy nie myślałam jeszcze, że chcę dorosnąć. Kiedy nie przychodziło mi jeszcze do głowy, że chcę już na swoje i po swojemu. Wspaniały czas kiedy na nic nie czekałam. Padał deszcz cieszyłam się, że mogę na niego patrzeć przez szybę. Albo z werandy. Patrzeć jak rozbija się o ziemię. Świeciło słońce – idealny czas aby iść nad rzekę. Nie było czegoś takiego jak zła pogoda.

.

.

Wszędzie się teraz słyszy: „Żyj chwilą. Żyj tu i teraz”. Wtedy tak właśnie żyłam.

.

.

img_9037 img_9042 img_9043 img_9044 img_9046 img_9050 img_9054 img_9056 img_9057 img_9059 img_9064 img_9073 img_9075 img_9076 img_9077 img_9078 img_9080 img_9083 img_9085 img_9091 img_9093 img_9101 img_9103 img_9115 img_9119 img_9121 img_9126 img_9127 img_9130 img_9132

Zapisz

Zapisz

No Comments Yet.

What do you think?

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *